Shri Navaneedhieshwarar Temple at Sikkal

This is the third temple in the Sapta sthana temples of Nagapattinam. This temple is more famous as Sikkal Singara Velar Temple of Shri Muruga. It is situated at a distance of 7 kilometers of Nagapattinam on Nagapattinam - Thiruvarur route. It is one of the Padal Pethra Sthalam on the southern bank of Kaveri. The original temple must have existed even before sixth century and believed to have been built by King Muchukunda. It was converted into a Mada Kovil by Chola King Kochengat Chola. This is one of the 28 Shiva temples in which we come across a shrine for Shri Vishnu. It is also considered as a Shakti Peetha. Saint Arunagiri Nadar has praised Shri Muruga of this temple. Inscriptions in the temple denote the contributions made by the Pandya kings, Vijayanagar Kings and The Maratha kings in the upliftment and maintenance of the temple. 

Mulavar: Shri Navaneedhishwarar, Shri Palvennainayanar, Shri Vennaiperuman, Shri Vennailingeshwarar

Devi: Shri Satyaydaakshi, Shri Velnedunknni

Kshetra Vruksha: Jasmine

Sacred Teertha: Kshirapushkarini, Palkulam, Gayatri Teertha, Lakshmi Teertha, 

Puranik Name: Malligai (Jasmine) Aranya, Thirusikkal

Present Name: Sikkal

Kshetra Purana:

Sikkal:

According to Purana, once there was a great famine. The divine cow Kamadhenu consumed meat due to scarcity of food. When Shri Shiva came to know about this he cursed Kamadhenu. He turned her into a cow having tiger head. When she begged for forgiveness he directed her to this place. He advised her to take a dip in temple tank and worship him. While she was a taking dip in temple tank, milk from her udder filled temple tank. Hence temple tank is known as Kshirapushkarini or Palkulam. Eventually the milk got frozen and it became butter (vennai). Kamadhenu worshiped Shri Shiva and got rid of her curse. Earlier to this, Sage Vasishtha had reached this place which was known as Jasmine forest (malligai vanam). He was performing penance at this place. He used to visit the temple regularly and once he saw the butter in the temple tank. He made a shiva linga out of the butter and tried to remove it after his worship. The lingam got stuck in the Jasmine plants and hence the place got the name Sikkal. (in tamil it means getting entangled or entwined). Since the linga was made of butter Shri Shiva is praised as Shri Vennai Nadar and Shri Vennai Lingeshwarar.

Singara Velar: According to Purana, the devas were being tormented by Surapadman and other asuras. They went to Shri Muruga for help. Shri Muruga approached Shri Parvati Devi and got a sphear (vel) from her. He proceeded to Thiruchendur with a blessing of his mother with the Shaktivel and destroyed the demon and asuras. Hence he is praised as Singara Velar (Lord holding a sphear). This event is celebrated as a grand festival named Surasamhar. Shri Parvati Devi is praised as Velnedunkanni as she gave the sphear to Shri Muruga. 

Kolavaman Perumal: Once the devas and rishis sought the help of Shri Mahavishnu for protection from the cruelty of the demon Emperor Mahabali. Shri Mahavishnu took Vaman avatar and came to this place and worshiped Shri Shiva. He got the blessings and the power from Shri Shiva to annihilate Emperor Mahabali. Hence Shri Mahavishnu is praised here as Kolavaman Perumal. 

It is believed that idols of Shri Muruga at Sikkal, Enkan and Ettukudi were sculpted by same sculptor on the instruction of King Mutharasan. When the sculptor made the first idol at Sikkal the king did not want sculptor to make similar idols. He cut the right hand thumb of the sculptor so that he will not make any more idols. Later, Shri Muruga appeared in front of the sculptor and ordered him to make a similar idol for the temple at Ettukudi. He followed the instructions given by the Shri Muruga and completed the work without the right thumb. When the idol was installed at the Ettukudi temple, the King came to know about the same. And he blinded the sculptor. But again Shri Muruga directed him to make a similar idol for the temple at Enkan. The sculptor was working with his daughter’s help and followed the instructions given by the Lord. While working with a chisel he inflicted an injury to his daughter, a few drops of blood from the injury splashed on the sculptor’s eye. He rubbed his eyes shouting En (my in Tamil) Kan (eye in the Tamil). A that very instant his eye sight came back. When the King came to know about this incident, he came to this place and apologized to the sculptor. 

Once emperor Muchukunda was afflicted with Brahmahatya dosha for killing a Brahmin. He worshiped Shri Shiva at this place and got relieved of the dosha. As a token of gratitude he built this temple. 

About temple:

The temple is revered by Shaiva Saints Appar and Sambandhar. The temple is spread over 2 acres. It is east facing with a seven tiered Rajagopuram and has three prakarams. There is a Kalyana Mandap in front of the temple. The Nandi idol is very huge. As this is a Mada Kovil, it has two floors and second level can be reached by climbing the stairs. There is a second level Rajagopuram which is three tiered. The Shiva Linga is a small and it has a square Avudaiyar (Base). The koshtha murtis are Shri Vinayaka, Shri Brahma, Shri Shanishwarar, and Shri Durga Devi. Near the sanctum sanctorum, we come across the shrine of Shri Chandikeshwar, Shri Somaskandarar, Shri Nataraja and utsav murty. Shri Vishnu is in a separate shrine in the northern prakaram and is praised as Shri Kolavaman Perumal. His mount Garuda faces the sanctum. By his sides, we have his consorts Shri Bhumadevi and Shri Sridevi. There is a separate shrine for Shri Hanuman in the northwest corner and he is praised as Shri Varada Anjaneya. In the second level we come across shrine of Shri Somaskanda, Shri Sringar Velar, Shri Tyagaraja. In the parikrama there are idols and shrines of Shri Ganesha, Shailesh linga, 63 Nayanmars, Shri Karthigai Vinayaka, Shri Vishnu, Shri Gajalakshmi Devi, Shri Shanmukha, Shri Bhairav, Navagraha, Shri Surya and Shri Chandra.

On the sanctum wall, we come across Sage Vashishtha and his disciples worshiping Shri Shiva and celestial cow Kamadhenu. The shrine of Ambika is on the right side of front mandap and she graces the devotees in standing position. There is an idol of Shri Ganesha known as Shri Sundar Ganapati in the lower level and by its side we have steps to reach the upper level. There is a Maragada vidanga. In the upper level, there is an idol of Shri Lingodbhavar. By the side of this idol we come across Shri Brahma with his mount Swan and Shri Vishnu with his mount Varaha worshiping the linga.

Shri Brahma is Virasan posture with Akshay mala and a snake in the upper hand, flame in the right hand. And he has a jata mukut. Front right hand is chinmudra and has palm leaves on the left hand. 

In Singara Velar shrine, we have Shri Shanmukha with his consorts Shri Valli and Shri Deivanai in standing posture. In Kalyan Mandap, there are paintings which depict the marriage of Shri Parvati Devi and Shri Shiva. In the Vasant Mandap there are paintings from Purana pertaining to Shri Muruga.

People who worshiped at this place: Shri Mahavishnu, Shri Muruga, Sage Narada, Sage Agastya, Sage Vashishtha, Sage Vishwamitra, Sage Gautama, Sage Katyayana, King Muchukunda, Kamadhenu and Devas. 

Festivals:

Chitrai (April-May): Annual Brahmostav festival

Vaikasi (May-June): Vishakha nakshatra festival

Aani (June-July): Thirumanjanam 

Aadi (July-August): Puram festival 

Aavani (August-Sept): Ganesh chaturthi

Purattasi (Sept-Oct)): Navaratri 

Aipassi (Oct-Nov): Annabhishek and Skandashashthi

Karthigai (Nov-Dec): Thiru karthigai

Margazhi (Dec-Jan): Thiruvathurai

Thai (Jan-Feb): Thai pusam and Pongal, 

Masi (Feb-Mar): Mahashivaratri, 

Panguni (March-April): Panguni Uttaram

About Skanda Shashthi festival:

In Aipassi, festival for Shri Singara Velar for 10 days is known as Skanda shashthi festival. According to Purana, Shri Muruga, received the sphear (Vel) from Shri Parvati Devi at Sikkal and slayed the demon Surapadman on the next day at Thiruchendur. After Ratha festival on the fifth day, he receives the sphear from Shri Parvati Devi. He returns to the shrine with the sphear he got from Shri Parvati Devi on the same day. Sweat drops appear on the idol of Shri Muruga in his shrine after he receives the sphear from his mother. 

Pujas:

Daily Pujas: Six times a day.

Ushatkaal puja: 5.30 am

Kalasandhi puja: 9 am 

Ucchikal puja: 12.30 noon

Sayaraksha puja: 4.30 pm

Second puja: 8 pm (sandhi puja)

Ardhajama puja: 9 pm 

Regular pradosha puja, special puja on new moon, full moon, Krittika nakshatra sankatahara chaturthi on Mondays and on Fridays.

Prayers: 

Devotees believe that by reciting the Shatrusamhar Trishati to Shri Singara Velar they will be shielded by their enemies. 

Devotees pray for boon to Shri Anajaneya by offering curd rice

Devotees worship Shri Shiva for relief from various difficulties. On getting their boon, they offer butter on new moon and full moon days to Shri Vennaii Nadar as a mark of respect.

Timings: 5.30 am to 12.30 noon and 4 pm to 9 pm.

Address: Shri Navaneedhishwarar Temple (Shri Singara Velar temple), at Post Sikkal, Nagapattinam District, Tamil Nadu, 611108

Phone: +91 4365245452, +914365245350

Priest: 8608229929

Shri Kadambavananathar Temple at Papakovil

This is a Shiva temple and is one of the seven sapta sthana shiva temples of Nagapattinam. It is at a distance of 3 kms from Nagapattinam railway station on East Coast Road. Though the place finds a mention in the puran, the details about the temples are available from early 7th century. It is believed to have been constructed by Chola kings. The temple was in bad shape but was renovated in 1928. The village took care of the neglected temple from 2013. 

Mulavar: Shri Kadambavanathar

Devi: Shri Balabhoojambal

Kshetra vruksha: Kadamba tree

Sacred teertha: Panchakrosha teertha

Puranic name: Kadamba vana

Present name: Papakovil

District: Nagapattinam, Tamil Nadu

This is an east facing temple with 5 tiered rajagopuram. The Shiva linga is a swayambhoo linga. Shri Baalabhoojambal Devi is housed in a separate shrine to the left of central shrine. Behind Bhagwan Shiva sanctum we have the shrine of Shri Subramanya with his consorts. Inside the temple we find the shrine of Kadamb rishi. The rays of the Sun fall on the Shiva linga in the month of Panguni on the day of Uttaram nakshtra. On the southern side, we come across the shrine of Shri Siddhivinayaka and Shri Gajalaxmi Devi. 

Kshetra puran:

This place is connected with Shri Muruga and Pancha-kadamba-vana-kshetra namely Aadi-kadambnur, Agaraka-kadambnur, Elam-kadambnur, Perum-kadambnur, Kadambar-vazhkai. Shri Muruga was afflicted with bramha hatya dosha after he slayed demon Surapadman and other asuras. He was advised by Shri Parvati Devi to worship at Pancha-kadamba-kshetra on the southern bank of Kaveri. 

Rishi and munis came along with Him to worship at Pancha-kadamba-vana-kshetra. He first came to a place known as Manjavadi near Thevur. He made an idol of Shri Ganesha and worshiped him at that place. Then he worshiped Shri Shiva at this Pancha-kadamba-vana-kshetra. Finally he came to Kadambavana, he sought the blessings of Kadamba Maharshi at this place. He then worshiped the Shiva linga and got rid of the dosha. As this place was abundant with Kadamb trees, the place is praised as Kadambavana. 

Those who worshiped at this place: 

Shri Muruga, 33 crores of Devas, Kadamba Maharshi, other sages and munis. 

Special feature: 

This Shiva linga is a swayambhu linga. Suns rays fall on the Shiva linga on Panguni Utrram day. Panguni Utrram is not only auspicious for Bhagwan Shiva but also for Shri Muruga and Shri Aaiyappa as their birth stars are (Uttaram in Tamil) Uttarfalguni. 

Prayer: 

There is a belief that the marriage obstacles will be removed if one takes bath in the sacred teertha on 3 successive full moon days and worship Bhagwan Shiva and Shri Parvati Devi at this place. Devotees offer vastra and light ghee lamps for fulfillment of their boons. 

Festivals: 

Aadi (July-August): 108 samayi pooja 

Aipassi (October-November): Annabahishek and Skandhashasthi

Maasi (February-March): Magam festival & Shivaratri 

Panguni (March-April): Uttaram festival starts with Surya puja from 6 - 6.15 am

Pujas:

Daily pujas, Pradosh puja, Weekly pujas, Somvaar and Sankasti chatruthi are observed.

Note: As very few people visit this temple, the temple is open only for short time

Timing: 7 - 10 am, 5 - 7 pm. 

It is advisable to contact the priest before visiting the temple.

Address:

Shri Kadambavananathar temple, Papakovil, ECR (East Coast road), Nagapattinam district, TN

Phone number: 9787588363

सप्त मातृकांची ओळख

सप्त मातृका म्हणजे श्री आदी पराशक्तीच्या सेनानी. सहसा सर्व शिव मंदिरांमध्ये सप्त मातृकांच्या मुर्त्या दिसतात. ह्या सर्व मुर्त्या एका दगडामध्ये कोरलेल्या असतात आणि त्या सहसा बसलेल्या मुद्रेमध्ये असतात. काही मंदिरांमध्ये ह्या मुर्त्या पृथक पृथक म्हणजेच प्रत्येक मूर्ती स्वतंत्र दगडामध्ये कोरलेली अशा पण बघायला मिळतात. ह्या मूर्त्यांना २ किंवा ४ हात असतात. जेव्हां त्यांना दोन हात असतात तेव्हां एक हात अभय मुद्रेमध्ये तर दुसरा हात वरद मुद्रेमध्ये असतो. जेव्हां त्यांना चार हात असतात तेव्हां पुढचे हात मुद्रे मध्ये असतात तर मागच्या हातांमध्ये शस्त्रे असतात. असा समज आहे कि शिव मंदिरामध्ये भगवान शिवांचं दर्शन घेतल्यानंतर सप्त मातृकांचे दर्शन घेतल्यावरच दर्शनाची फळे प्राप्त होतात. 

प्रकटीकरण: पुराणांनुसार भगवान शिवांचे जेव्हां अंधकासुराबरोबर युद्ध चालू होते त्यावेळी अंधकासुराच्या रक्तामधून अनेक राक्षस प्रकट होत होते. त्यांचा नाश करण्यासाठी भगवान शिवांनी आपल्या मुखातल्या अग्निमधून श्री योगेश्वरी शक्ती निर्माण केली. पुढे श्री योगेश्वरी शक्तीने आपल्यामधून श्री माहेश्वरी शक्ती निर्माण केली. ह्या शक्तींना सहायक म्हणून श्री ब्रह्मदेवांनी श्री ब्राह्मी शक्ती निर्माण केली, तसेच भगवान विष्णूंनी श्री वैष्णवी शक्ती, श्री इंद्रदेवांनी श्री इंद्राणी शक्ती, श्री कार्तिकेयांनी श्री कौमारी शक्ती, श्री वराहांनी श्री वाराही शक्ती, श्री यमदेवांनी श्री चामुंडी शक्ती निर्माण केली. 

मार्कंडेय पुराणानुसार ह्या शक्तींची निर्मिती शुंभ आणि निशुंभ राक्षसांबरोबरच्या युद्धामध्ये श्री देवीला सहाय्य करण्यासाठी झाली. 

सप्त मातृकांचा उल्लेख मत्स्य पुराण, देवी पुराण, विश्वकर्म सूत्र तसेच शिल्पशास्त्राशी निगडित पुराणांमध्ये पण आढळतो. शिल्पशास्त्रामध्ये सप्त मातृका, त्यांचे अलंकार, त्यांची शस्त्रे, त्यांचे पोषाख ह्यांची विस्तृत माहिती आढळते. ज्या ज्या देवांपासून ह्या शक्ती निर्माण झाल्या त्या त्या देवांची शस्त्रे ह्या शक्तींचीपण आहेत. 

देवी पुराणामध्ये ह्यांचा उल्लेख अष्ट मातृका असा आढळतो. श्री नारसिंही हि आठवी मातृका समजली जाते. अष्ट मातृकांची आराधना नेपाळ मध्ये मोठ्या प्रमाणात प्रचलित आहे. 

शिव पुराणामध्ये असा उल्लेख आहे कि राक्षसांची हत्या केल्याने प्राप्त झालेल्या पापांचं क्षालन करण्यासाठी सप्त मातृका भगवान शिवांकडे गेल्या. भगवान शिवांनी त्यांना मयीलादुथुराई येथील ऋषभ तीर्थामध्ये स्नान करून ह्या तीर्थाच्या जवळच्या शिव मंदिरांमध्ये तपश्चर्या करण्याचा सल्ला दिला. ज्या ठिकाणी सप्त मातृकांनी तपश्चर्या केली त्या ठिकाणांना एकत्रितपणे सप्त स्थानं असं नाव प्राप्त झालं. कालांतराने ज्या ठिकाणांमध्ये सप्त मातृकांनी तपश्चर्या केली त्या ठिकाणांमध्ये शिव मंदिरे बांधली गेली. खालील तक्त्या मध्ये ह्या सर्व मंदिरांची संक्षिप्त माहिती दिली आहे. जिथे श्री माहेश्वरी देवींनी भगवान शिवांची आराधना केली ते मंदिर सोडल्यास बाकी सर्व मंदिरे ह्या तक्त्यामध्ये आहेत. हि सर्व मंदिरे कावेरी नदीच्या काठावर मयीलादुथुराईच्या जवळ आहेत. 

मंदिराचे नाव	स्थळ	सप्त मातृका देवीचे नाव	भगवान शिवांचे नाव	श्री पार्वती देवींचे नाव	स्थळ वृक्ष
श्री थान-थोंड्री-ईश्वरर	थिरु-ईण्डलुर	श्री ब्राह्मी	श्री थान-थोंड्री-ईश्वरर	श्री ओप्पीला-नायकी	बिल्व
श्री पशुपती-श्वरर	सेंथनं-कुडी	श्री वैष्णवी	श्री पशुपती-श्वरर	श्री परम-कल्याणी	बिल्व
श्री शक्ति-पुरी-श्वरर	करून-कुईल-नाथन पेट्टई	श्री माहेश्वरी	श्री शक्ति-पुरी-श्वरर	श्री आनंद-वल्ली	बिल्व
श्री धर्मपूरीश्वरर	धर्मपूरम	श्री इंद्राणी	श्री धर्मपूरीश्वरर	श्री अभयांबिका	आवळा
श्री पंचवटी-श्वरर	आनंद-तांडव पुरम	श्री कौमारी	श्री पंचवटी-श्वरर	श्री कल्याण-सुंदरी, श्री पेरिया-नायकी	पीपल, पळस
श्री वझुवुर शिव मंदिर	वझुवुर	श्री वाराही	श्री कृत्ती-सागर	श्री बाला-गुजांबिका	देवदार
श्री वडारण्ये-श्वरर मंदिर	वल्ललर कोविल (मयीला-दुथुराई)	श्री चामुंडी	श्री वडारण्ये-श्वरर	श्री ज्ञानां-बिका	बिल्व

आभार: https://tamilnadu-favtourism.blogspot.com/ and

https://temple.dinamalar.com/en/

Nandinatheshwarar Temple at North Poigai Nallur, Nagapattinam Velankanni

This Shiva temple is located at Vakkupoigainallur near Nagapattinam town in Nagapattinam district of Tamil Nadu. This place is also known as Poiyyur. This is a Thevaravaippu sthala as it finds a mention in sacred hymns of Selva saint Appar. This temple is situated on the Nagapattinam Velankanni route via Akkaraipettai. The place is also known as Siddhashram. It is at about 6 kms from Nagapattinam new bus stand, 7 kms from Velankanni and very near to Gorakhasiddha jeeva samadhi. 

Mulavar: Shri Nandinadeshwarar

Devi: Shri Soundaryanayaki

Puranik name: Siddhashram

Much details of this place are not available. We will add more details after visiting the place. This is a very beautiful, well kept small temple. The Shiva linga is a swayambhoo linga. There is no Rajagopuram but at the top of the entrance we come across stucco images of Shri Parvati Devi, Bhagwan Shiva and Shri Ganesha. Shri Soundaryanayaki Devi is in a separate shrine. 

Kshetra puran: 

Once Sage Vishwamitra entered the inner chamber of Kailash without permission from Nandi who was at the entrance. Nandi was unaware of this. Vishwamitra got several boons from Bhagwan Shiva. By his divine vision, Bhagwan Shiva came to know that Nandi has failed in his duty. As a punishment, he ordered Nandi to do penance for 1000 years on earth. Nandi requested Bhagwan Shiva, to suggest a place for his penance and Bhagwan directed him to this place. He reached this place and did penance. 

2) The place got the name Sidhashram as several siddhas did penance at this place. 

3) Bhagwan Shiva gave darshan to Gorakhasiddha.

Those who worshiped at this place:

Nandi, Sage Kaala, Gorakhasiddha & several other siddhas. 

Festivals:

Main festival: Pradosha pooja is considered as the main festival. This is supposed to be most auspicious pradosha pooja than any other place. 

Address: Shri Nandinadeshwarar temple, Nagapattinam, Valankanni road, via Akkraipetthai, Vadakkupoigainallur, Nagapattinam 611106

Temple timing: 9 -10 am, 4 - 8 pm

Courtesy: various blogs and website

थिरुक्कडयूर येथील विराट्टेश्वरर मंदिर

अष्टविराट्ट स्थळांमधलं हे आठवं मंदिर आहे. मार्कंडेय ऋषींना मृत्यूपासून वाचविण्यासाठी भगवान शिवांनी श्री यमदेवांचा वध केला त्या घटनेशी हे मंदिर निगडित आहे. 

मंदिराचे नाव श्री अमृतघटेश्वरर आहे. मयीलादुथुराई पासून साधारण ३२ किलोमीटर्स वर मयीलादुथुराई-कारैक्कल मार्गावर थिरुक्कडैयुर ह्या गावात हे मंदिर स्थित आहे. २७६ पाडळ पेथ्र स्थळांमधलं पण एक स्थळ आहे. श्री अप्पर आणि श्री सुंदरर ह्या नायनमारांनी इथे भगवान शिवांची स्तुती गायली आहे. हे शक्ती पीठांपैकी पण एक पीठ आहे. 

मुलवर: श्री अमृतघटेश्वरर 

देवी: श्री अभिरामी अम्मन

क्षेत्र वृक्ष: बिल्व, गुलाबी चमेली (पिंजलम किंवा तमिळ मध्ये जथी मल्ली)

पवित्र तीर्थ: अमृत पुष्करिणी, गंगा तीर्थ, शिव गंगा तीर्थ, मार्कंडेय तीर्थ आणि कला तीर्थ

पुराणिक नाव: थिरुक्कडैयुर, बिल्ववनं, पिंजलवनं

वर्तमान नाव: थिरुक्कडैयुर

जिल्हा: नागपट्टीनं, तामिळनाडू

क्षेत्र पुराण:

एकदा ज्ञानोपदेश मिळविण्यासाठी श्री ब्रह्मदेव भगवान शिवांकडे गेले. तेव्हां भगवान शिवांनी त्यांना काही बिल्वझाडाची बीजे दिली आणि सांगितलं कि ज्या ठिकाणी हि बीजे पेरल्यावर एक प्रहरामध्ये ती उगवतील त्या ठिकाणी ते उपदेश देतील. जेव्हा श्री ब्रह्मदेव इथे आले आणि त्यांनी बीजे पेरली त्यावेळी एक प्रहरामध्ये तिथे बिल्वाचे झाड उगवले. भगवान शिवांनी श्री ब्रह्मदेवांना इथे ज्ञानोपदेश दिला. ह्या जागेला बिल्ववनम म्हणतात आणि येथील शिव लिंगाला बिल्ववननादर असं म्हणतात. 

अजून एका आख्यायिकेनुसार समुद्रमंथनाच्या वेळेस भगवान शिवांनी देवांना अमृत कलश दिला. देव अमृत प्राशन करण्याच्या आधी श्री गणेशांचं स्मरण करण्यास विसरले. श्री गणेशांनी तो अमृत कलश देवांकडून घेतला आणि ह्या जागी तो लपवून ठेवला. तो अमृत कलश बराच खोलवर गेला जिथून तो काढता आला नाही. कालांतराने त्या अमृत कलशाचे शिव लिंगामध्ये रूपांतर झाले ज्याचे नाव श्री अमृतघटेश्वरर असे प्रसिद्ध झाले.

अजून एका आख्यायिकेनुसार मृकण्डु ऋषी आणि त्यांची पत्नी मरुद्मति ह्यांना तपश्चर्येनंतर पुत्रप्राप्ती झाली. त्याचे नाव त्यांनी मार्कंडेय असे ठेवले. भगवान शिवांनी त्यांना आशीर्वाद दिला होता कि त्यांना ज्ञानी पुत्र होईल पण तो १६ वर्षेच जगेल. जेव्हां मार्कंडेयांना आपल्या प्रारब्धाचं ज्ञान झालं ते शैव स्थळांच्या तीर्थयात्रेला गेले. ते ह्या स्थळी आले जे त्यांच्या यात्रेतलं शेवटचं म्हणजेच एकशे आठाव्व स्थळ होतं आणि त्याच दिवशी त्यांच्या आयुष्याची १६ वर्षे पूर्ण झाली होती. ते जेव्हा भगवान शिवांची पूजा करत होते तेव्हा श्री यमदेव त्यांना नेण्यासाठी आले. तेव्हा मार्कंडेयांनी शिव लिंगाला आलिंगन देऊन त्याला घट्ट धरून ठेवले. जेव्हां श्री यमदेवांनी त्यांचा पाश मार्कंडेयांवर फेकला तेव्हा त्याने शिव लिंग पण आच्छादलं गेलं. भगवान शिव लिंगातून बाहेर आले आणि त्यांनी आपल्या त्रिशुळाने श्री यमदेवांचा वध केला. त्यांनी मार्कडेयांना दीर्घायुष्याचे वरदान दिलं. म्हणून इथे भगवान शिवांचे नाव श्री मृत्युंजय मूर्ती तसेच श्री कालसंहार मूर्ती असे आहे. 

श्री यमदेवांचा संहार झाल्यामुळे पृथ्वीवर कोणी मृत्यू पावणं बंद झालं. श्री भूदेवींनी ह्याबद्दल भगवान शिवांकडे समस्या बोलून दाखवली आणि श्री यमदेवांना पुनर्जीवित करण्याची विनंती केली. भगवान शिवांनी श्री भूदेवींच्या विनंतीला मान देऊन श्री यमदेवांना पुनर्जीवित केलं. जेव्हां आपण भगवान शिवांचं श्री यमदेवांशिवाय दर्शन घेतो तेव्हां त्या दर्शनाला संहार दर्शन असं म्हणतात तर जेव्हा श्री यमदेवांसमवेत दर्शन घेतो त्या दर्शनाला जीवित दर्शन असं म्हणतात (तामिळ मध्ये उईरपीठ). 

अजून एका आख्यायिकेनुसार भगवान विष्णूंना समुद्र मंथनातून मिळालेलं अमृत प्राशन करण्याआधी भगवान शिवांची पूजा करायची इच्छा होती. पूजा करण्याच्या वेळेस आपले अलंकार काढून ठेवावेत अशी प्रथा आहे. त्या प्रमाणे भगवान विष्णूंनी आपले अलंकार काढून ठेवले. त्या अलंकारांतून श्री अंबिका देवी श्री अभिरामी देवींच्या रूपात प्रकट झाल्या. असा समज आहे कि भगवान विष्णूंच्या अलंकारांमध्ये श्री महालक्ष्मी निवास करतात. श्री अंबिका देवी भगवान विष्णूंच्या अलंकारांमधून प्रकट झाल्या म्हणून इथे भगवान विष्णू श्री अंबिका देवींचे पिता म्हणून पुजले जातात.

अजून एका आख्यायिकेनुसार सुब्रमण्यम नावाचा श्री अभिराम देवीचा भक्त होता. एकदा तो श्री अभिराम देवींच्या पूजेमध्ये मग्न असताना त्याने तो दिवस अमावास्येच्या ऐवजी पौर्णिमा आहे असे उच्चारण केले. तंजावूरचे राजे सरभोजी महाराज ह्यांना ह्याचा खूप राग आला. त्यांनी सुब्रमण्यमला आव्हान केलं कि त्याने तो दिवस पौर्णिमा आहे असे सिद्ध करावं नाहीतर मृत्यूला सामोरं जावं. सुब्रमण्यम, ज्याला अभिरामभट्टर असे पण म्हणायचे, त्याने अभिराम अंतादी हे स्तोत्र म्हणायला चालू केलं. ह्या स्तोत्रामध्ये एका श्लोकाच्या अंतिम अक्षराने पुढील श्लोकाची सुरुवात होते. सुब्रमण्यम जेव्हा ह्या १०० श्लोकांच्या स्तोत्रातील ७९वा श्लोक म्हणत होते त्यावेळी श्री अभिराम देवीने आपल्या कानातील कुंडल आकाशामध्ये फेकले ज्याच्या प्रकाशामुळे तो दिवस पौणिमा भासू लागला. थै ह्या तामिळ महिन्यातल्या ह्या अमावास्येच्या दिवशी इथे खूप मोठ्या प्रमाणावर उत्सव साजरा केला जातो. 

क्षेत्राचे महत्व:

१) पंगूनी ह्या तामिळ महिन्याच्या अश्विनी नक्षत्र दिवशी जवळच असलेल्या श्री ब्रह्मपुरीश्वरर ह्या मायनं मंदिरातल्या तीर्थामध्ये गंगा देवी प्रकट होते. हा दिवस सोडून बाकीच्या दिवशी ह्या तीर्थातले पाणी येथील शिवलिंगावर अभिषेक करण्यास वापरले जाते. पण ह्या दिवशी सर्व भाविक जनांना ह्या तीर्थामध्ये स्नान करण्याची परवानगी दिली जाते.

२) जर भगवान शिवांची पिंजलवनामधल्या एका पुष्पाने पूजा केली तर १००८ वेळा पूजा केल्याचे फळ मिळते.

३) पुराणानुसार इथे श्री पापकारेश्वर ह्यांची पूजा प्रथम केली जाते आणि मग श्री पुण्यकारेश्वरर ह्यांची पूजा होते. जेणेकरून सर्वे पापे प्रथम धुतली जातात आणि पुण्य प्राप्त होते.

४) ६३ नायनमारांपैकी करी नायनार आणि कुंगीला कलय नायनार ह्यांनी इथे वास्तव्य केलं आणि शेवटी मुक्ती प्राप्त केली. 

५) श्री सुब्रमण्यम ह्यांनी अभिराम अंतादी स्तोत्र रचलं म्हणून त्यांना श्री अभिराम भट्टर असं नाव प्राप्त झालं. त्यांनी पण इथे वास्तव्य केलं. 

मंदिराबद्दल माहिती:

ह्या पश्चिमाभिमुख असलेल्या मंदिरामध्ये पांच प्रकारम, पांच परिक्रमा आणि सात स्तरांचं राजगोपुर आहे. येथील शिव लिंग स्वयंभू आहे. हे मंदिर साधारण २००० वर्षे जुनं आहे. इथे जवळ जवळ ५४ शिलालेख आहेत ज्यावर चोळा, पांड्य आणि विजयनगर साम्राज्याच्या राजांनी केलेल्या देणग्यांचे उल्लेख आहेत. येथील क्षेत्र वृक्ष पिंजलं हे २००० वर्षे जुनं आहे. त्याला वर्षभर फुले येतात आणि ह्या वृक्षाची फुले फक्त भगवान शिवांच्या पूजेसाठीच वापरली जातात. हे वृक्ष आतल्या परिक्रमेमध्ये आहे.

मंदिरातील इतर देवता आणि देवालये:

बाहेरील परिक्रमेमध्ये श्री नंदिदेवांच्या उजव्या बाजूला श्री गणेशांचे देवालय आहे. श्री गणेशांचे नाव श्री कल्लवरण विनायक असे आहे. जशी श्री मुरुगन ह्यांची सहा स्थळे आहेत तशीच श्री विनायकांची पण सहा स्थळे आहेत. हे स्थळ त्या सहा स्थळांपैकी तिसरं स्थळ आहे. श्री गणेश हे आपल्या सोंडेमध्ये अमृत कलश नेत आहेत अशी मूर्ती आहे. ह्या मंदिरामधल्या उत्सवमूर्तीचे नाव श्री काल संहारमूर्ती असे आहे. परिक्रमेमध्ये श्री पार्वती देवींचे देवालय आहे. त्यांच्या मांडीवर श्री मुरुगन बसले आहेत अशी मूर्ती आहे. श्री पार्वती देवींचे इथे श्री गुहांबिका असे नाव आहे.

ह्या शिवाय श्री गणेशांची अजून एक मूर्ती, श्री मुरुगन ह्यांची त्यांच्या पत्नी श्री वल्ली आणि श्री दैवनै ह्यांसमवेत मूर्ती, तसेच श्री सोमस्कंद आणि श्री शिवगामी देवींसमवेत श्री नटराजांची मूर्ती पण आहे. परिक्रमेमध्ये श्री महालक्ष्मी देवी, श्री बिल्ववनेश्वरर, श्री दुर्गा देवी, श्री अर्धनारीश्वरर, श्री भैरवर ह्यांच्या मुर्त्या आणि कोष्ठ मुर्त्या आहेत. ह्या मंदिरामध्ये नवग्रह संनिधी नाही. परिक्रमेमध्ये ह्या शिवाय श्री अगस्त्य मुनींनी पूजिलेली श्री पापकारेश्वरर मूर्ती आहे. तसेच श्री पुलस्ती ऋषींनी पूजिलेली श्री पुण्यवरदानर ही मूर्ती आहे. 

गाभाऱ्याच्या आतील बाजूस उजवीकडे यंत्र आहे. त्या यंत्राचे नाव थिरुकडीयुर रहस्य असे आहे. असा समज किंवा प्रथा आहे कि प्रथम श्री पापकारेश्वरर ह्यांचं दर्शन घ्यायचं मग भगवान शिव आणि शेवटी यंत्र. असं केल्याने आयुष्य वृद्धी होते. श्री कालसंहार मूर्तीच्या समोर श्री यमदेवांची विनम्र मुद्रेतील मूर्ती आहे ज्यामध्ये त्यांचे वाहन पण आहे. 

इथे श्री कालसंहार म्हणजेच भगवान शिव ज्यांनी श्री मार्कंडेय ऋषींचे श्री यमदेवांपासून रक्षण केले त्यांची भव्य मूर्ती आहे. ह्या मूर्तीमध्ये भगवान शिवांचा डावा पाय श्री आदिशेषांवर आहे, त्यांचे त्रिशूल हे श्री यमदेवांच्या दिशेने आहे आणि दुसऱ्या पायाखाली श्री यमदेव आहेत. ह्या मूर्तीच्या बाजूला भूत गण आहेत जे श्री यमदेवांना खेचत आहेत. भगवान शिवांच्या पायाखालची श्री यमदेवांची मूर्ती ही सहसा लोखंडी पट्टीने झाकलेली असते जी फक्त पूजेच्या समयी काढली जाते. श्री पार्वती देवी ह्या श्री लक्ष्मी देवी आणि श्री सरस्वती देवींच्या समवेत लहान मुलीच्या रूपात आहेत. त्यांचे इथे श्री बालांबिका असे नाव आहे. येथील शिवलिंगावर एक व्रण आहे जो फक्त अभिषेकाच्या समयीच दिसतो. हा व्रण जेव्हा लिंगाला आलिंगन देऊन पकडून ठेवलेल्या मार्कंडेय ऋषींना नेण्यासाठी जेव्हा श्री यमदेवांनी त्यांचा पाश फेकला त्यावेळी उमटला आहे असा समज आहे.         

वैशिष्ट्ये:

१) जेव्हां आपण इथल्या शिवलिंगाकडे निरखून बघतो त्यावेळी त्याच्या मागे अजून एक लिंग दिसतं. 

२) मार्कंडेय ऋषींनी स्वतःला मृत्यूपासून वाचविण्यासाठी शैव स्थळांची तीर्थयात्रा केली. त्या तीर्थयात्रेतील हे शेवटचं म्हणजे १०८व स्थळ आहे. 

३) असा समज आहे की बऱ्याच सिद्ध मुनींचं ह्या स्थळा जवळ वास्तव्य होतं उदाहरणार्थ पम्बट्टी सिद्धर.

मंदिरात ज्यांनी उपासना केली त्यांची नावे:

श्री ब्रह्मदेव, श्री यमदेव, श्री दुर्गा देवी, श्री वासुकी, श्री अगस्त्य मुनी, श्री पुलस्ती मुनी, श्री मार्कंडेय ऋषी, सप्त मातृका आणि शैव संत श्री अप्पर आणि श्री संबंधर.

मंदिरात साजरे होणारे सण:

चित्राई (एप्रिल-मे): माघ नक्षत्र उत्सव, १८ दिवसांचा यमसंहार उत्सव. ह्यातील सहाव्या दिवशी श्री कालसंहार मूर्तीची मिरवणूक निघते.

आडी (जुलै-ऑगस्ट): आडीपुरं

पूरत्तासी ( सप्टेंबर-ऑक्टोबर): नवरात्री

ऎप्पासी (ऑक्टोबर-नोव्हेंबर): अन्नाभिषेक, स्कंद षष्ठी

कार्थिगई (नोव्हेंबर-डिसेंबर): कार्थिगई दीपम. दर सोमवारी १००८ शंखांचा शंखाभिषेक, पौर्णिमेला प्रदोष पूजा

थै (जानेवारी-फेब्रुवारी): अमावास्येला पूजा

मासी (फेब्रुवारी-मार्च): महाशिवरात्री

पंगूनी (मार्च-एप्रिल): पंगूनी उत्तरं

तामिळ नववर्ष आणि इंग्लिश नववर्ष दिनी विशेष पूजा केली जाते. भाविक जन इथे साठाव्वा वाढदिवस म्हणजेच षष्ट्यपूर्ती, सत्तराव्वा वाढदिवस म्हणजेच भीमरथी शांती, ऐंशीव्वा वाढदिवस म्हणजेच शताभिषेक शांती तसेच नव्वदाव्वा वाढदिवस म्हणजेच कनकभिषेक साजरे करतात. तसेच जन्मनक्षत्र शांती आणि अडचणींवर मात करण्यासाठी आयुष्य होम आणि महामृत्युंजय होम करतात. ह्या शिवाय इथे अपत्य प्राप्ती आणि ऐश्वर्यप्राप्तीसाठी पण पूजा केली जाते.

अस्वीकरण आणि शिष्टाचार (Disclaimer and courtesy):

ह्या लेखांमधली माहिती संकलित करताना विविध आचार्यांचे उपन्यास, दक्षिण भारतातील काही नियतकालिके, तसेच इंटरनेट वरील विविध ब्लॉग्स आणि वेबसाईट्स ह्यांचा आधार घेतला आहे. आपल्याला ह्या लेखांमध्ये काही त्रुटी आढळल्यास आम्हाला जरूर कळवा.

थिरुकुरक्कई येथील विराट्टेश्वरर मंदिर

अष्टविराट्ट स्थळांमधलं हे सातवं मंदिर आहे. हे पुराणातील मन्मददहन (कामदेव) कथेशी निगडित आहे. मयीलादुथुराई-मनलमेडू मार्गापासून १२ किलोमीटर्स अंतरावर आहे. २७६ पाडळ पेथ्र स्थळांपैकी पण हे एक स्थळ आहे. थिरुनवुक्करसर ह्या नायनमारांनी ह्या मंदिरामध्ये भगवान शिवांची स्तुती गायली आहे. कावेरी नदीच्या उत्तरेकडील काठावर साधारण २.५ एकर वर हे मंदिर पसरलेलं आहे.

मुलवर: श्री विराट्टेश्वरर, श्री योगेश्वरर

देवी: श्री ज्ञानांबिका

क्षेत्र वृक्ष: हरितागी (मराठी मध्ये हरडा वृक्ष)

पुराणिक नाव: कामदहनपुरं, कंपक्कपुरं, योगेश्वरपुरं, थिरुकुरक्कई

वर्तमान नाव: कुरक्कई

जिल्हा: नागपट्टीनं, तामिळनाडू

क्षेत्र पुराण:

पुराणांनुसार कामदेवदहन ह्या कथेशी हे स्थळ निगडित आहे. पौराणिक कथेनुसार सुरपद्मन आणि धारकन हे दोन राक्षस देव, ऋषी, गंधर्व, मनुष्य ह्यांच्यावर अत्याचार करत होते. त्यांना वरदान मिळालं होतं कि त्यांचा वध फक्त भगवान शिवांच्या पुत्राच्या हातूनच होईल. ध्यानमग्न असलेल्या भगवान शिवांकडें सर्व देव मदतीसाठी धावले. पण त्यांना भीती होती कि भगवान शिवांच्या ध्यानामध्ये व्यत्यय आल्यास त्यांच्या क्रोधाला त्यांना सामोरं जायला लागेल. शेवटी त्यांनी श्री कामदेवांची मदत घ्यायची ठरवली. त्यांनी श्री कामदेवांना भगवान शिवांना ध्यानामधून बाहेर काढण्याची विनंती केली जेणेकरून भगवान शिवांमध्ये काम जागृत होऊन त्यांना पुत्र होईल जो राक्षसांचा वध करू शकेल. कामदेवांनी त्यांचे मदन बाण भगवान शिवांवर सोडले. भगवान शिव ध्यानामधून बाहेर आले. पण ते कामदेवांवर क्रोधीत झाले आणि त्यांनी आपले तिसरे नेत्र उघडून कामदेवांना भस्मसात केले. श्री कामदेवांच्या पत्नी श्री रतीदेवी ह्यांना खूप शोक झाला. त्यांनी भगवान शिव आणि श्री पार्वती देवी ह्यांना श्री कामदेवांना पुनर्जीवित करण्याची विनंती केली. त्यांच्या विनंतीला मान देऊ भगवान शिवांनी श्री कामदेवांना पुनर्जीवित केलं पण ते फक्त रतीदेवींनाच दिसतील असं सांगितलं. 

येथील शिवलिंगावर अजूनही पांच बाणांची चिन्हे दिसतात. म्हणूनच इथे भगवान शिवांचे नाव श्री कामांगनाशन तसेच श्री कामदहनमूर्ती असे आहे. ह्या मंदिराच्या आजूबाजूला अजूनही काही अशा जागा आहेत ज्या ह्या कथेशी निगडित आहेत.

जिथे श्री कामदेवांनी भगवान शिवांना ध्यानामधून बाहेर काढण्यासाठी बाण सोडायचं ठरवलं त्या जागेचं नाव कनंगपुथूर असे आहे. जिथे श्री कामदेवांनी दूध प्यायलं त्या जागेचं नाव पलकुडी असे आहे. जिथे श्री कामदेवांनी हातामध्ये बाण घेतला त्या जागेचं नाव विल्लीनूर असे आहे. जिथे त्यांनी बाण धनुष्याला लावला त्या जागेचं नाव कवलमेडू असे आहे. जिथे सर्व जणांनी बाण घ्यायला जमले त्या जागेचं नाव आहे जवनल्लूर. जिथे त्यांनी शेवटी बाण धनुष्यातून सोडला त्या जागेचं नाव मेट्टूकुरुक्काई असं आहे. 

असा समज आहे की भगवान शिवांनी इथे हरितागी ह्या झाडाखाली ध्यान केलं. मराठीमध्ये ह्या झाडाला हरडा झाड म्हणतात. तमिळमध्ये ह्या झाडाला कडुक्कई म्हणतात. म्हणून भगवान शिवांचं येथे श्री योगेश्वरर असे नाव आहे. असा समज आहे की भगवान शिव ध्यानात असताना त्याच्या नयनांतून आनंदाश्रू बाहेर पडले आणि ते पळवरु नदीत मिसळले. ह्या नदीला आता ज्ञानतीर्थ असे नाव आहे. 

श्री कुरुक्कई विनायकांचे पुराण:

तामिळ मध्ये कई म्हणजे जमीन आणि कुरुकी म्हणजे आकसणे. तिर्थवाहू नावाचे ऋषी श्री गंगेला आवाहन करून विविध शिव मंदिरांमध्ये भगवान शिवांची आराधना करायचे. ते जेव्हां इथे आले तेव्हां त्यांना गंगा प्राप्त नाही झाली कारण इथे शुलतीर्थ हे जास्त पवित्र मानलं जात होतं. जेव्हां त्यांनी गंगेचे पाणी आणण्याचा प्रयत्न केला तेव्हां त्यांचे हात आकसले. जेव्हां त्यांनी श्री विनायकांच्या कृपाप्रसादाने भगवान शिवांची आराधना केली तेव्हां त्यांचे हात मूळ स्थितीमध्ये आले. म्हणून ह्या स्थळाला कुरुक्कई नाव प्राप्त झालं. आणि श्री विनायकांना श्री कुरुक्कई असं नाव प्राप्त झालं कारण त्यांचे हात खूप छोटे आहेत. श्री विनायकांच्या मूर्ती शेजारी तीर्थवारू ऋषींची मूर्ती आहे. 

मंदिराबद्दल माहिती:

साधारण १५०० वर्षे जुनं असलेलं येथील शिव लिंग स्वयंभू आहे. मंदिर पश्चिमाभिमुख आहे. ह्या मंदिराला दोन परिक्रमा आणि पांच स्तरांचं राजगोपुर आहे. येथील शिलालेखांमध्ये चोळा आणि विजयनगर साम्राज्यातल्या राजांनी केलेल्या कामाची माहिती आढळते. गाभारा अर्धवर्तुळाकार तलावाच्या रूपात आहेत. तामिळ मध्ये ह्याला अगळी असं म्हणतात. गाभाऱ्यासमोर असलेल्या मंडपाचा आकार वटवाघुळाच्या कपाळासारखा आहे. तामिळ मध्ये वटवाघूळाला वव्वल असं म्हणतात तर कपाळाला नेथी असं म्हणतात. म्हणून ह्या मंडपाला वव्वल-नेथी-मंडप असे म्हणतात. 

मंदिरामधल्या मुर्त्या आणि इतर देवालये:

शिव लिंगाच्या मुळाला कमळ पुष्प स्थापित केले आहे. 

श्री मन्मद (कामदेव) आणि त्यांच्या पत्नी श्री रतीदेवी ह्यांच्या इथे उत्सवमुर्त्या आहेत. श्री गणेशांना इथे कुरुंगाई (छोटे हात असलेला) असे नाव आहे. भगवान शिवांची  इथे श्री कामदहन नावाची मूर्ती आहे. त्यांचा उजवा पाय  मोकळा आहे तर डावा पाय मांडीवर दुमडलेला आहे. उजवा हात अभय मुद्रेमध्ये आहे तर डावा हात डाव्या पायावर स्थित आहे. भगवान शिव येथे अनुग्रह मूर्ती आहेत. श्री कामदहन मूर्ती स्वतंत्र देवालयामध्ये आहे. श्री पार्वती देवींचे पण स्वतंत्र देवालय आहे. श्री गणेशांच्या देवालयावर गजपृष्ठ गोपुरं (विमान) आहे. भगवान विष्णूंचे इथे श्री सोहा हरेश्वरर (सोहा म्हणजे दुःख) असे नाव आहे. असा समज आहे की भगवान विष्णू त्यांच्या पुत्राचे म्हणजेच श्री कामदेवांचे दहन झाल्याने शोकमग्न झाले. भगवान विष्णूंचे इथे स्वतंत्र देवालय आहे. ह्याशिवाय इथे श्री मुरुगन त्यांच्या पत्नी श्री वल्ली आणि श्री दैवनै ह्यांच्यासमवेत, श्री महालक्ष्मी, श्री सूर्य, श्री चंद्र आणि श्री भैरवर ह्यांच्या मुर्त्या आहेत. 

कोष्टामध्ये श्री महागणपती, श्री दक्षिणामूर्ती, श्री लिंगोद्भवर, श्री ब्रह्म, श्री दुर्गा देवी, आणि श्री चंडिकेश्वर ह्यांच्या मुर्त्या आहेत. 

परिक्रमेमध्ये नालवर ह्यांच्या मुर्त्या आहेत. गाभाऱ्याच्या मागे श्री अन्नमलै ह्यांची मूर्ती आहे. श्री अन्नमलै ह्यांच्या दोन्ही बाजूला श्री भैरव आणि श्री विष्णू ह्यांच्या विनम्र मुद्रेमध्ये मुर्त्या आहेत. मुख्य मंदिरापासून अर्ध्या किलोमीटर्स वर विभूतीकुट्टाई नावाची जागा आहे. असा समज आहे की ह्यां स्थळी श्री कामदेवांचे दहन झाले. भगवान शिवांनी श्री नटराज रूपामध्ये इथे वीरतांडव नावाचे नृत्य केले. म्हणून इथल्या सभेला कामनाशनसभा आणि शंभूविनोथासभा अशी नावे आहेत.

ह्या मंदिरामध्ये ज्यांनी उपासना केली त्यांची नावे:

श्री ब्रह्म, श्री विष्णू, श्री लक्ष्मी देवी, श्री मुरुगन आणि श्री रतीदेवी

मंदिरामध्ये साजरे होणारे सण:

मारगळी (डिसेंबर-जानेवारी): ३ दिवसांचा अरुद्र उत्सव

मासी(फेब्रुवारी-मार्च): १० दिवसांचा कामदहन उत्सव, माघ नक्षत्र उत्सव, महाशिवरात्री उत्सव, पंच मूर्तींची रथयात्रा

पूरत्तासी (सप्टेंबर-ऑक्टोबर): नवरात्री

कार्थिगई (ऑक्टोबर-नोव्हेंबर): सोमवारी रात्री विशेष पूजा केली जाते आणि गाभाऱ्यामध्ये यंत्र पूजा केली जाते.

आडी (जुलै-ऑगस्ट): पुरम उत्सव

पंगूनी (मार्च-एप्रिल): उथिरम उत्सव, महाशिवरात्री, अमावास्येची प्रदोष पूजा

पोंगल, तामिळ नववर्ष  आणि इंग्लिश नववर्ष ह्या दिवशी विशेष पूजा केली जाते. 

भाविक जन येथे अपत्य प्राप्तीसाठी पुत्रकामेष्ठी यज्ञ करतात.

हे वर्गदोषांसाठी परिहार स्थळ आहे.

अस्वीकरण आणि शिष्टाचार (Disclaimer and courtesy):

ह्या लेखांमधली माहिती संकलित करताना विविध आचार्यांचे उपन्यास, दक्षिण भारतातील काही नियतकालिके, तसेच इंटरनेट वरील विविध ब्लॉग्स आणि वेबसाईट्स ह्यांचा आधार घेतला आहे. आपल्याला ह्या लेखांमध्ये काही त्रुटी आढळल्यास आम्हाला जरूर कळवा.