हे मंदिर तामिळ नाडू राज्यातल्या थिरुवारुर जिल्ह्यातील थिरुकोंडीश्वरम ह्या गावात वसले आहे. कुंभकोणम-नागोर मार्गावर कुंभकोणमपासून ३२ किलोमीटर्स वर, मयीलादुथुराईपासून ३० किलोमीटर्सवर, नन्नीलं पासून २ किलोमीटर्सवर, पेरळमपासून १३ किलोमीटर्सवर, पुंथोट्टमपासून ९ किलोमीटर्सवर आणि थिरुवारुरपासून १६ किलोमीटर्सवर आहे. हे कावेरी नदीच्या दक्षिण काठावरील पाडळ पेथ्र स्थलांपैकी एक स्थळ आहे. शैव संत अप्पर ह्यांनी ह्या मंदिरातील भगवान शिवांची स्तुती गायली आहे. कावेरी नदीची उपनदी असलेल्या मुडीकोंडम ह्या नदीच्या दक्षिण काठावर हे मंदिर वसले आहे. वर्तमान मंदिर १५०० वर्षे जुनं असावं असा समज आहे. पण मूळ मंदिर ५व्या शतकाच्याही आधीपासून अस्तित्वात असावं असा समज आहे. चोळा राजांनी ह्या मंदिराचे दगडी बांधकाम केले आणि विजयनगर राजांनी जीर्णोद्धार केला. कृष्ण देवराय ह्या विजयनगर साम्राज्याच्या राजाच्या काळाचे शिलालेख इथे आढळतात.
मूलवर: श्री पशुपतीश्वरर
देवी: श्री शांतनायकी
पवित्र वृक्ष: बिल्व
पवित्र तीर्थ: क्षीरपुष्करिणी
पुराणिक नाव: बिल्वारण्य, थिरुकोंडीचरम
वर्तमान नाव: थिरुकोंडीश्वरम
क्षेत्र पुराण:
१. पुराणानुसार हे अशा चार स्थळांपैकी एक आहे जिथे बृहस्पतींनी (गुरु) भगवान शिवांची पूजा करून त्यांची कृपा प्राप्त केली. एकदा मनुष्यांवर कृपा करण्याच्या हेतूने भगवान शिव पृथ्वीतलावर आले. पण त्यांनी कोणाला हे कळू दिलं नाही. इथल्या बिल्ववनामध्ये गुप्तपणे एका वारुळाच्या रूपांत राहण्याचं त्यांनी ठरवलं. सर्वांना भगवान शिवांची कृपा प्राप्त व्हावी म्हणून श्री पार्वती देवींनी गायीचं रूप धारण केलं. त्या इथे आल्या आणि आपल्या शिंगांनी त्यांनी वारुळावरील झुडपे बाजूला करायला चालू केलं. हे करताना त्यांच्या एका शिंगाचा प्रहार वारुळावर म्हणजेच भगवान शिवांवर झाला. इथल्या शिव लिंगावर अजूनही ह्या प्रहाराचा व्रण दिसून येतो.
२. ह्या आख्यायिकेच्या अजून एका आवृत्तीनुसार एकदा भगवान शिव पार्वती देवींना वेद समजावत असताना पार्वती देवींचे लक्ष दुसरीकडे गेलं. त्यामुळे भगवान शिव क्रोधीत झाले आणि त्यांनी पार्वती देवींना शाप दिला. जेव्हा पार्वती देवींनी भगवान शिवांना शाप विमोचनाचा उपाय विचारला तेव्हा त्यांनी पार्वती देवींना इथे येण्याची आज्ञा केली आणि योग्य वेळ आल्यावर दर्शन द्यायला ते येतील आणि त्यांचं पुनर्मीलन होईल असं पण सांगितलं. शापामुळे पार्वती देवी पृथ्वीवर गायीच्या रूपात आल्या. त्या पृथ्वीवर अनेक ठिकाणी हिंडून शेवटी इथे म्हणजेच बिल्वारण्यात आल्या. शापाच्या त्रासामुळे क्षोभ पावल्याने त्या ठिकठिकाणी आपल्या शिंगांनी पृथ्वीला फाडत होत्या. असा करत करत त्या इथे आल्या आणि त्यांच्या शिंगांनी शिव लिंगावर प्रहार झाला ज्यामुळे शिव लिंगातून रक्त वाहायला लागलं. रक्त पाहून गायीच्या रूपातल्या पार्वती देवींनी रक्त थांबविण्यासाठी लिंगावर दूध ओतायला चालू केलं. त्याच क्षणी त्या आपल्या मूळ रूपात आल्या आणि त्यांच्यासमोर भगवान शिव प्रकट झाले. शिव लिंगावर अजूनही शिंगाच्या प्रहाराचा व्रण दिसतो. म्हणून इथे भगवान शिवांना श्री पशुपतीश्वरर असं संबोधलं जातं आणि इथल्या तीर्थाला क्षीरपुष्करिणी असं संबोधलं जातं. तामीळ मध्ये कोंडी म्हणजे क्रूर गाय. पुराणामध्ये उल्लेख आहे की पार्वती देवींनी क्रूर गायीच्या रूपात भगवान शिवांची पूजा केली. म्हणून ह्या स्थळाला कोंडीश्वरम असे नाव आहे.
३. एकदा अगस्त्य ऋषी जेव्हा ह्या स्थळी आले तेव्हां त्यांना ताप आला होता. त्यांनी भगवान शिवांना प्रार्थना केली. भगवान शिव प्रकट झाले आणि त्यांनी अगस्त्य ऋषींना बरं केलं. म्हणून भगवान शिवांना इथे श्री ज्वरहरेश्वरर असं संबोधलं जातं.
ह्या ठिकाणी ज्यांनी उपासना केली त्यांची नावे:
श्री पार्वती देवी, अगस्त्य ऋषी, बृहस्पती (गुरु)
वैशिष्ट्ये:
१. इथले शिव लिंग स्वयंभू आहे.
२. गाभाऱ्याचा आकार अर्धवर्तुळाकार खंदकासारखा आहे.
३. वर्तमान बांधकाम हे जीर्णोध्दारीत आहे.
४. महामंडपामध्ये स्थळपुराण चित्रित केलेली सुंदर चित्रे आहेत.
५. गाभाऱ्याच्या शिखरावर गाय आपल्या आचळांतून शिव लिंगावर दूध ओतत आहे असे चित्रित केलेले शिल्प आहे.
६. ज्येष्ठादेवींचे स्वतंत्र देवालय आहे.
७. गाभाऱ्याच्या पाठीमागे लिंगोद्भवर ह्यांची मूर्ती आहे आणि त्यांच्या आजूबाजूला श्री ब्रह्मदेव आणि भगवान विष्णू आहेत.
८. नवग्रह देवालयामध्ये सर्व ग्रह सुर्याभिमुख आहेत.
९. वटवाघुळाच्या कपाळासारखा आकार असलेल्या मंडपामध्ये श्री आपत्सहायरेश्वरर, गायीच्या रूपातल्या पार्वती देवी भगवान शिवांची उपासना करताना तसेच श्री ज्वरहरेश्वरर ह्यांची उठावदार चित्रे आहेत.
१०. श्री ज्वरहरेश्वरर ह्यांचे शिल्प एका स्तंभावर कोरले आहे.
११. शिव लिंगावर गायीच्या शिंगाच्या प्रहाराचा व्रण आहे.
१२. हे एकच असं मंदिर असावं जिथे कार्थिगई महिन्यातल्या गुरुवारी यम काळामध्ये (सकाळी ६ ते ७.३०) विशेष पूजा केली जाते.
मंदिराबद्दल माहिती:
ह्या मंदिरात राजगोपुर नाही. एक परिक्रमा आहे. इथे ध्वजस्तंभ नाही. बलीपीठ आणि नंदी गाभाऱ्यामध्ये आहेत. मंदिराच्या प्रवेशावर एक कमान आहे ज्यावर ऋषभावर आरूढ असलेले भगवान शिव आणि श्री पार्वती देवी असे स्टुक्कोचे चित्र आहे. त्यांच्या बाजूला श्री विनायक आणि श्री मुरुगन आहेत. इथले शिव लिंग स्वयंभू आहे. मंदिराच्या प्रवेशावर द्वारपालक आहेत. गाभाऱ्याच्या प्रवेशावरपण स्टुक्कोची चित्रे आहेत. शिव लिंग छोटे आहे पण सुंदर आहे आणि त्यावर व्रण आहे.
कोष्ठ मूर्ती: श्री नृत्य विनायक, श्री दक्षिणामूर्ती, श्री लिंगोद्भवर, श्री ब्रह्म आणि श्री दुर्गादेवी.
लिंगोद्भवरांच्या आजूबाजूला श्री ब्रह्मदेव आणि भगवान विष्णू आहेत. मुख्य मंडप वटवाघुळाच्या कपाळाच्या आकाराचा आहे. ह्या मंदिरात श्री आपत्सहायरेश्वरर आणि श्री ज्वरहरेश्वरर ह्यांची शिल्पे आहेत. श्री पार्वती देवींचे स्वतंत्र देवालय आहे.
मंदिरातल्या इतर मूर्ती आणि देवालये:
परिक्रमेमध्ये पुढील मूर्ती आणि देवालये आहेत - श्री विनायक, वल्ली आणि दैवानै समवेत श्री सुब्रमण्य, नागदेवता, श्री गजलक्ष्मी, श्री ब्रह्मपुरीश्वरर नावाचे शिव लिंग, श्री अगस्तीश्वरर, श्री विशालाक्षी समवेत श्री विश्वनाथ, श्री भैरव, शैव संत संबंधर, चंद्र, सूर्य, नवग्रह, श्री महालक्ष्मी, श्री ज्येष्ठादेवी, श्री चंडिकेश्वरर आणि श्री शनीश्वरर. गाभाऱ्यासमोरील मंडपामध्ये श्री गणेशांच्या दोन उत्सव मूर्ती आणि शैव संत संबंधर ह्यांच्या मूर्ती आहेत.
ज्येष्ठादेवींचे देवालय:
काही पुराणांनुसार श्री ज्येष्ठादेवी ह्या श्री लक्ष्मीदेवींच्या थोरल्या भगिनी आहेत तर काही पुराणांनुसार त्या श्री महाविष्णूंच्या पत्नी आहेत ज्यांचे नाव निळादेवी असे आहे. तामिळनाडूमध्ये त्यांना मूदेवी (त्यांची पूजा होत नाही) असं संबोधलं जातं. ह्या मंदिरात त्यांचे देवालय श्री अंबिकादेवी आणि भगवान शिव ह्यांच्यामधे आहे. काहीजणांच्या मते त्या श्री शनिदेवांच्या पत्नी आहेत. असा समज आहे की त्यांची उपासना केल्याने विवाहाची इच्छा पूर्ण होते तसेच अपत्यप्राप्ती होते आणि जादूटोणा पासून रक्षण होतं.
श्री ज्वरहरेश्वरर ह्यांचे देवालय: भगवान शिवांच्या मंडपामध्ये एका स्तंभावर श्री ज्वरहरेश्वरांचे शिल्प आहे. त्यांना तीन शिरे आणि तीन पाय आहेत. भाविक जन त्यांची विविध ज्वरांपासून मुक्ती मिळण्यासाठी प्रार्थना करतात.
प्रार्थना:
१. ज्वराने पीडित असलेले भाविक जन इथे भगवान शिवांवर गरम पाण्याने अभिषेक करतात. काळी मिरी आणि शिजवलेला भात नैवेद्य म्हणून अर्पण करतात. ह्या पाककृतीला तामिळ मध्ये पेप्पररसम असं नाव आहे. असा समज आहे की ह्या पद्धतीने पूजा केल्यास सर्व प्रकारच्या ज्वरांतून मुक्ती मिळते.
२. सुखी वैवाहिक जीवनासाठी इथे भाविक जन प्रार्थना करतात.
३. असा समज आहे की कार्थिगई महिन्याच्या गुरुवारी यमगंड काळामध्ये भगवान शिवांची पूजा केल्याने सर्व पापांचं निरसन होऊन शांतता लाभते.
पूजा:
नियमित दैनंदिन पूजा, प्रदोष पूजा, अमावस्या आणि पौर्णिमेला पूजा
मंदिरामध्ये साजरे होणारे महत्वाचे सण:
आनी (जून-जुलै): थिरुमंजनम
आडी (जुलै-ऑगस्ट): आडीपुरम (पूर्वा फाल्गुनी नक्षत्र दिवशी पूजा)
आवनी (ऑगस्ट-सप्टेंबर): श्री गणेश चतुर्थी
पूरत्तासी (सप्टेंबर-ऑक्टोबर): नवरात्री
ऎप्पासी (ऑक्टोबर-नोव्हेंबर): अन्नाभिषेक आणि स्कंदषष्ठी
कार्थिगई (नोव्हेंबर-डिसेम्बर): थिरुकार्थिगई दीपम, गुरुवारी यमगंड काळामध्ये (सकाळी ६ ते ७.३०) विशेष पूजा केली जाते
मारगळी (डिसेम्बर-जानेवारी): थिरुवथीरै, अरुद्रदर्शन
थै (जानेवारी-फेब्रुवारी): थै पुसम (पुष्य नक्षत्र दिवशी पूजा), मकर संक्रांति
मासी (फेब्रुवारी-मार्च): शिवरात्रि
पंगूनी (मार्च-एप्रिल): पंगूनी उत्तिरं (उत्तरा फाल्गुनी नक्षत्र दिवशी पूजा)
मंदिराच्या वेळा: सकाळी ७ ते दुपारी १२, दुपारी ४ ते रात्री ८.३०
मंदिराचा पत्ता:
श्री पशुपतीश्वरर मंदिर,
ऍट पोस्ट थिरुकोंडीश्वरम,
तालुका: नन्नीलं,
जिल्हा: थिरुवारुर,
तामिळनाडू ६१०१०५
दूरध्वनी: +९१-४३६६२२८०३३
पुजारी: श्री वेंकटेश गुरुक्कल +९१-९४४४३०३८८५