हे मंदिर नागपट्टीनं सप्त स्थानांमधलं तिसरं मंदिर आहे. हे मंदिर जास्त करून श्री मुरुगन ह्यांचं सिक्कल शृंगारवेलर मंदिर म्हणून प्रसिद्ध आहे. नागपट्टीनं - थिरुवारुर मार्गावर नागपट्टीनं पासून हे मंदिर ७ किलोमीटर्सवर आहे. कावेरी नदीच्या दक्षिण काठावरील पाडळ पेथ्र स्थळांपैकी हे एक स्थळ आहे. मूळ मंदिर ६व्या शतकाच्याही आधीपासून अस्तित्वात असावं. असा समज आहे की मुचुकुंद राजाने हे मंदिर ३ऱ्या शतकामध्ये बांधलं. कालांतराने कोचेंगट चोळा राजाने हे मंदिर माड कोविल शैलीमध्ये रूपांतरीत केले. हे अशा २८ शिव मंदिरांपैकी आहे ज्या मंदिरामध्ये भगवान विष्णूंचे देवालय आहे. हे मंदिर शक्ती पीठांपैकी पण एक पीठ आहे. शैव संत अरुणागिरिनाथर ह्यांनी ह्या मंदिरातील श्री मुरुगन ह्यांची स्तुती गायली आहे. ह्या मंदिराच्या शिलालेखांमध्ये पांड्या, विजयनगर आणि मराठा राजांनी मंदिराचा उद्धार तसेच सांभाळ करण्यासाठी केलेल्या योगदानांचा उल्लेख आहे.
मूलवर: श्री नवनिधीश्वरर मंदिर, श्री पळवेन्नैनायनार, श्री वेन्नैपेरूमन, श्री वेन्नैलिंगेश्वरर
देवी: श्री सत्ययादाक्षी, श्री वेलनेडुनकन्नी
पूजा / आगम: कारण आगम
क्षेत्र वृक्ष: जाई
पवित्र तीर्थ: क्षीरपुष्करिणी, पलकुलम, गायत्री तीर्थ, लक्ष्मी तीर्थ
पुराणिक नाव: मल्लीगै अरण्य (जाईचे अरण्य), थिरुसिक्कल
वर्तमान नाव: सिक्कल
क्षेत्र पुराण:
१. सिक्कल: एके काळी इथे प्रखर दुष्काळ पडला होता. स्वर्गीय गाय कामधेनूने दुष्काळात अन्न न मिळाल्याने मांस भक्षण केलं. जेव्हां भगवान शिवांना हे कळलं तेव्हां त्यांनी कामधेनूला शाप दिला आणि तिचं शिर वाघाच्या शिरामध्ये रूपांतरित केलं. जेव्हां कामधेनूने क्षमायाचना केली तेव्हां भगवान शिवांनी तिला ह्या ठिकाणी येऊन इथल्या तीर्थामध्ये स्नान करून त्यांची पूजा करण्याचा सल्ला दिला. जेव्हां ती तीर्थामध्ये स्नान करत होती त्यावेळी तिच्या आचळामधून बाहेर आलेल्या दुधाने तीर्थ भरून गेलं. म्हणून ह्या तीर्थाला क्षीरपुष्करिणी / पालकुलम असं नाव पडलं. कालांतराने हे दूध आटून त्याचं लोणी बनलं (तामिळ मध्ये वेन्नै). कामधेनूने भगवान शिवांची पूजा करून शापापासून मुक्ती मिळवली. ह्याआधी वसिष्ठ ऋषी इथे जाईच्या वनात (तामिळ मध्ये मल्लीगै वन) आले होते. ते इथे तपश्चर्या करत होते. ते नेहमी मंदिरात जाऊन दर्शन घ्यायचे. एकदा त्यांनी ह्या मंदिराच्या तीर्थामध्ये लोणी पाहिलं. त्यांनी लोण्याचं शिव लिंग बनवून त्याची पूजा केली. पण ते लिंग जाईच्या वृक्षांमध्ये अडकलं. म्हणून ह्या स्थळाला सिक्कल (तामिळ मध्ये सिक्कल म्हणजे गुंतलेले किंवा गुंफलेले). शिव लिंग लोण्याचे होते म्हणून भगवान शिवांना इथे श्री वेन्नैनाथर आणि श्री वेन्नै लिंगेश्वरर असे संबोधले जाते.
२. शृंगारवेलर: पुराणानुसार सुरपद्मन आणि इतर असुर देवांचा छळ करत होते. ते श्री मुरुगन ह्यांच्याकडे मदतीसाठी गेले. श्री मुरुगन श्री पार्वती देवींकडे गेले. श्री पार्वती देवींनी त्यांना भाला (तामिळ मध्ये वेल) प्रदान केला. आईचा आशीर्वाद घेऊन आणि तिच्याकडून मिळालेला भाला (शक्तीवेल) घेऊन श्री मुरुगन थिरुचेंदूर कडे गेले आणि त्यांनी असुरांचा संहार केला. म्हणून श्री मुरुगन ह्यांना इथे श्रुंगार वेलर (भाला धरलेले मुरुगन) असे संबोधले जाते. ह्या घटने स्मृत्यर्थ इथे सुरसंहार नावाचा मोठा उत्सव साजरा केला जातो. श्री पार्वती देवींनी श्री मुरुगन ह्यांना भाला (वेल) दिला म्हणून त्यांना वेल नेदूनकन्नी असे संबोधले जाते.
३. कोलवामन पेरुमल: महाबळी राजा हा देवांना आणि ऋषींना क्रूरपणे वागवत होता. म्हणून ते भगवान महाविष्णूंकडे मदतीसाठी गेले. महाविष्णू वामन अवतार घेऊन ह्या ठिकाणी आले. त्यांनी भगवान शिवांची उपासना केली आणि त्यांच्याकडून महाबळीचा संहार करण्यासाठी आशीर्वाद आणि शक्ती प्राप्त केली. म्हणून इथे महाविष्णूंना कोलवामन पेरुमल असे संबोधले जाते.
४. असा समज आहे की सिक्कल, एन्कन आणि एट्टूकुडी ह्या ठिकाणच्या श्री मुरुगन ह्यांच्या मूर्ती एकाच शिल्पकाराने बनवल्या आहेत. जेव्हां मुथरसन राजाच्या आज्ञेवरून शिल्पकाराने सिक्कल येथील पहिली मूर्ती बनवली तेव्हां त्याने परत अशी मूर्ती बनवू नये म्हणून राजाने शिल्पकाराच्या उजव्या हाताचा अंगठा कापून टाकला. नंतर श्री मुरुगन शिल्पकाराच्या समोर प्रकट झाले आणि त्यांनी त्याला एट्टूकुडी येथील मंदिरासाठी सिक्कलसारखीच मूर्ती बनवायची आज्ञा दिली. त्या शिल्पकाराने उजव्या हाताच्या अंगठ्याशिवाय हि मूर्ती पूर्ण केली. जेव्हा राजाला त्या मूर्तीची एट्टूकुडी येथील मंदिरात स्थापना झाली हे कळले तेव्हा त्याने शिल्पकाराला आंधळा बनवलं. श्री मुरुगन परत शिल्पकारासमोर प्रकट झाले आणि त्यांनी तशीच मूर्ती एन्कन येथील मंदिरासाठी बनवण्याची आज्ञा केली. शिल्पकार आपल्या कन्येची मदत घेऊन मूर्ती बनवत होता. एकदा छिन्नीने मूर्ती बनवत असताना कन्येला जखम झाली आणि त्या जखमेच्या रक्ताचे थेंब शिल्पकाराच्या डोळ्यांमध्ये उडाले. त्याबरोबर तो शिल्पकार “एन्कन” (तामिळ मध्ये एन म्हणजे माझे आणि कन म्हणजे डोळे म्हणजेच “माझे डोळे”) असे ओरडला आणि त्याने डोळे चोळले. त्याच क्षणी त्याला परत दृष्टी प्राप्त झाली. जेव्हा राजाला ह्या घटनेची माहिती मिळाली तेव्हा त्याने येऊन शिल्पकाराकडे क्षमायाचना केली.
५. एकदा मुचुकुंद राजाला त्याच्या कडून एका ब्राह्मणाची हत्या झाल्याने ब्रह्महत्येचा दोष प्राप्त झाला. त्याने इथे भगवान शिवांची उपासना केल्याने त्याची त्या दोषातून मुक्ती झाली. ह्या कृपेची परतफेड म्हणून त्याने हे मंदिर बांधलं.
ह्या ठिकाणी ज्यांनी उपासना केली त्यांची नावे:
भगवान विष्णू, श्री मुरुगन, नारद ऋषी, अगस्त्य ऋषी, वसिष्ठ ऋषी, विश्वामित्र ऋषी, गौतम ऋषी, कात्यायन ऋषी, मुचुकुंद राजा, कामधेनू आणि देव.
वैशिष्ट्ये:
१. हिंदू धर्माच्या सर्व शाखांची देवालये ह्या मंदिरामध्ये पहावयास मिळतात.
२. इथे श्री दक्षिणामूर्ती त्यांच्या शिष्यांशिवाय चित्रित केले आहेत.
३. श्री हनुमानांना इथे श्री वरद आंजनेय असे संबोधले जाते.
४. इथे एका उठावदार चित्रामध्ये ऋषी आणि कामधेनू शिव लिंगाची पूजा करत आहेत असे चित्रित केले आहे.
५. एका शिल्पामध्ये श्री पार्वती देवी श्री मुरुगन ह्यांना भाला (वेल) प्रदान करत आहेत असे चित्रित केले आहे.
६. ऎप्पासी ह्या तामिळ महिन्यामध्ये साजऱ्या होणाऱ्या सुरसंहार ह्या उत्सवाच्या एक दिवस आधी श्री शृंगार वेलन (श्री मुरुगन) ह्यांच्या मूर्तीला घाम येतो.
७. शैव संत अरुणागिरिनाथर ह्यांनी ह्या मंदिरातील श्री मुरुगन ह्यांची स्तुती गायली आहे.
८. ह्या मंदिरात एक लाकडी आणि एक चांदीचा रथ आहे.
मंदिराबद्दल माहिती:
ह्या मंदिराची स्तुती शैव संत अप्पर आणि संबंधर ह्यांनी गायली आहे. मंदिर साधारण २ एकरवर पसरले आहे. हे मंदिर पूर्वाभिमुख असून ह्या मंदिराला सात स्तरांचं राजगोपुर आहे आणि तीन प्रकार आहेत. मंदिराच्या समोर कल्याण मंडप आहे. इथली नंदींची मूर्ती खूप भव्य आहे. हे माड कोविल असल्या कारणाने ह्या मंदिराला दोन मजले आहेत. दुसऱ्या मजल्यावर जाण्यासाठी पायऱ्या चढून जायला लागते. दुसऱ्या मजल्यावर अजून एक राजगोपुर आहे जे तीन स्तरांचं आहे. इथले शिव लिंग छोटे आहे आणि चौकोनी पायथ्यावर (अवूदयार) आहे.
कोष्ठ मूर्ती: श्री विनायक, श्री ब्रह्मदेव, श्री शनीश्वरर आणि श्री दुर्गा देवी.
गाभाऱ्याच्या जवळ श्री चंडिकेश्वरर, श्री सोमस्कंदरर, श्री नटराज आणि उत्सव मूर्ती आहेत.
भगवान विष्णूंचे स्वतंत्र देवालय उत्तरेकडील प्रकारामध्ये आहे. इथे त्यांना श्री कोलवामन पेरुमल असे संबोधले जाते. ह्या देवालयामध्ये गाभारा, अंतराळ, महामंडप आणि मुखमंडप आहेत. त्यांचे वाहन गरुड गाभाऱ्याकडे मुख करून आहे. त्यांच्या दोन्ही बाजूंना त्यांच्या पत्नी श्री भूमादेवी आणि श्री श्रीदेवी आहेत. त्या उभ्या मुद्रेमध्ये आहेत. मुखमंडपामध्ये वैकुंठाचे स्टुक्कोचे चित्र आहे.
मंदिराच्या वायव्येला श्री हनुमानांचं स्वतंत्र देवालय आहे. इथे त्यांना श्री वरद आंजनेय असे संबोधले जाते.
दुसऱ्या मजल्यावर श्री सोमस्कंद, श्री शृंगारवेलर आणि श्री त्यागराज ह्यांची देवालये आहेत.
परिक्रमेमध्ये पुढील मूर्ती आणि देवालये आहेत: श्री गणेश, शैलेश लिंग, ६३ नायनमार, श्री कार्थिगई विनायक, श्री विष्णू, श्री गजलक्ष्मी देवी, श्री षण्मुख, श्री भैरव, नवग्रह, श्री सूर्य आणि श्री चंद्र.
गाभाऱ्याच्या भिंतीवर श्री वसिष्ठ त्यांच्या शिष्यांसमवेत भगवान शिव आणि कामधेनूची पूजा करत आहेत असे चित्र आहे.
मुखमंडपाच्या उजव्याबाजूला श्री अंबिका देवींचे देवालय आहे. त्या दक्षिणाभिमुख आहेत आणि उभ्या मुद्रेत भाविकांवर कृपावर्षाव करत आहेत. इथे एक शिल्प आहे ज्यामध्ये श्री पार्वती देवी श्री मुरुगन ह्यांना भाला (वेल) प्रदान करत आहेत असे चित्रित केले आहे.
खालच्या मजल्यावर वरच्या मजल्याकडे जाण्यासाठी असलेल्या पायऱ्यांच्या बाजूला श्री गणेशांची मूर्ती आहे ज्याचे नाव श्री सुंदर गणपती असे आहे.
इथे मरगद (पाचू) चे विडंग आहे.
वरच्या मजल्यावर श्री लिंगोद्भवर ह्यांची मूर्ती आहे. ह्या मूर्तीच्या बाजूला श्री ब्रह्मदेव त्यांच्या हंस ह्या वाहनासमवेत तर भगवान विष्णू त्यांच्या वराह ह्या वाहनासमवेत शिव लिंगाची पूजा करत आहेत अशी मूर्ती आहे. ब्रह्मदेव वीरासन मुद्रेमध्ये असून त्यांच्या हातांमध्ये अक्षयमाला, सर्प आणि उजव्या हातामध्ये ज्योत आहे. त्यांनी जटा मुकुट परिधान केला आहे. त्यांचा पुढचा उजवा हात चिनमुद्रेमध्ये आहे आणि डाव्या हातामध्ये ताडपत्रे आहेत.
हे जरी भगवान शिवांचं मंदिर असलं तरी ते सिक्कल शृंगारवेलर म्हणून प्रसिद्ध आहे. शृंगारवेलर ह्यांच्या देवालयामध्ये षण्मुख वल्ली आणि दैवानै ह्या त्यांच्या पत्नींसमवेत उभ्या मुद्रेमध्ये आहेत. शृंगारवेलर दक्षिणाभिमुख आहेत. ऎप्पासी ह्या तामिळ महिन्यामध्ये सुरसंहार उत्सवाच्या एक दिवस आधी शृंगारवेलर ह्यांच्या मूर्तीला घाम येतो.
कल्याण मंडपामध्ये श्री पार्वती देवी आणि भगवान शिवांच्या विवाहाची चित्रे आहेत.
वसंत मंडपामध्ये श्री मुरुगन ह्यांच्या पुराणातील चित्रे आहेत.
प्रार्थना:
१. भाविकांचा असा समज आहे कि शृंगारवेलर ह्यांच्या स्तुत्यर्थ शत्रूसंहार त्रिशतिचा पाठ केल्यास शत्रूंपासून रक्षण होतं.
२. श्री आंजनेयांची कृपा प्राप्त करण्यासाठी भाविक जन त्यांना दहीभात अर्पण करतात.
३. विविध अडचणींवर मात करण्यासाठी भाविक जन भगवान शिवांची पूजा करतात. त्यांच्या इच्छा पूर्ण झाल्यावर पौर्णिमा आणि अमावास्येला ते श्री वेन्नैनाथर ह्यांना लोणी अर्पण करतात.
पूजा:
रोज सहा पूजा केल्या जातात - उषःकाल पूजा (सकाळी ५.३०), कालसंधी पूजा (सकाळी ९), उच्चीकाल पूजा (दुपारी १२.३०), सायंरक्षा पूजा (संध्याकाळी ४.३०), दुसरी कालसंधी पूजा (रात्री ८), अर्धजाम पूजा (रात्री ९)
तसेच नियमित प्रदोष पूजा केली जाते. अमावस्या, पौर्णिमा, कृत्तिका नक्षत्र, संकटहर चतुर्थी, सोमवार आणि शुक्रवार दिवशी विशेष पूजा केल्या जातात.
मंदिरात साजरे होणारे सण:
चित्राई (एप्रिल-मे): वार्षिक ब्रह्मोत्सव
वैकासि (मे-जून): विशाखा नक्षत्र उत्सव
आनी (जून-जुलै): थिरुमंजनं
आडी (जुलै-ऑगस्ट): आडीपुरम (पूर्वा फाल्गुनी नक्षत्र उत्सव)
आवनी (ऑगस्ट-सप्टेंबर): गणेश चतुर्थी
पूरत्तासी (सप्टेंबर-ऑक्टोबर): नवरात्री
ऎप्पासी (ऑक्टोबर-नोव्हेंबर): अन्नाभिषेक आणि स्कंदषष्ठी
कार्थिगई (नोव्हेंबर-डिसेम्बर): थिरुकार्थिगई
मारगळी (डिसेम्बर-जानेवारी): थिरुवथीरै
थै (जानेवारी-फेब्रुवारी): थै पुसम (पुष्य नक्षत्रावर उत्सव), पोंगल
मासी (फेब्रुवारी-मार्च): महाशिवरात्री
पंगूनी (मार्च-एप्रिल): पंगूनी उत्तिरं (उत्तरा फाल्गुनी नक्षत्र दिवशी उत्सव)
स्कंद षष्ठी उत्सवाबद्दल माहिती:
ऎप्पासी ह्या तामिळ महिन्यामध्ये शृंगारवेलर ह्यांच्या आदरार्थ १० दिवसांचा स्कंदषष्ठी उत्सव साजरा केला जातो. पुराणानुसार श्री मुरुगन ह्यांना श्री पार्वती देवींनी भाला (वेल) दिला आणि त्याच्या दुसऱ्या दिवशी श्री मुरुगन ह्यांनी थिरुचेंदूर येथे सुरपद्मन ह्या असुराचा वध केला. रथ उत्सवानंतर पाचव्या दिवशी श्री मुरुगन ह्यांना श्री पार्वती देवींकडून भाला (वेल) प्राप्त होतो. त्याच दिवशी ते भाला घेऊन आपल्या देवालयात येतात आणि त्याच दिवशी त्यांच्या मूर्तीमध्ये घामाचे थेम्ब आढळतात.
मंदिराच्या वेळा: सकाळी ५.३० ते दुपारी १२.३०, दुपारी ४ ते रात्री ९
मंदिराचा पत्ता:
श्री नवनिधीश्वरर मंदिर (श्री शृंगारवेलर मंदिर),
ऍट पोस्ट सिक्कल,
जिल्हा नागपट्टीनं,
तामिळ नाडू ६१११०८
दूरध्वनी: +९१-४३६५२४५४५२, +९१-४३६५२४५३५०
पुजाऱ्याचा दूरध्वनी: ८६०८२२९९२९
अस्वीकरण आणि शिष्टाचार (Disclaimer and courtesy):
ह्या लेखांमधली माहिती संकलित करताना विविध आचार्यांचे उपन्यास, दक्षिण भारतातील काही नियतकालिके, तसेच इंटरनेट वरील विविध ब्लॉग्स आणि वेबसाईट्स ह्यांचा आधार घेतला आहे. आपल्याला ह्या लेखांमध्ये काही त्रुटी आढळल्यास आम्हाला जरूर कळवा.